عجب دنیائی است ِ وچقدر عجیب است ِ تا وقتی فریاد نزنی ِ کسی به سویت نمی آید.

تا وقتی مریض نباشی ِ کسی به دیدنت نمی آید .

تا وقتی گریه نکنی ِ کسی تو را نوا زش نمی کند.

تا وقتی قصد رفتن نکنیِ کسی به دیدنت نمی آید.

 تا وقتی که جان به جان آفرین تسلیم نکنی ِ کسی تو را نمی بخشد.

تا وقتی که رسوائی به بار نیاری ِ کسی عاشق شدنت را نمی پذیرد.

تا وقتی که بابا آب دادرا بالای سرت نصب نکنی ِ کسی تو رال با سواد نمی خواند.

تاوقتی که بابا نان داد را بلند نخوانیِ ِ کسی گرسنگیت را باور نمی کند.

تا وقتی که....